Nereye Kadar?

Makbule Yaman Sungur
Uzm. Çocuk Gelişimi ve Eğitimcisi

Instagram: @makbuleyamansungur


Özel gereksinimli çocuğu olan aileler taşıdıkları yüklerden tam da bu haldeler. Hayat zaten bir sürü sorumluluk ve yükler barındırırken bizlerin yüklerinin daha da fazla olduğu kesin. Neden mi?

● Çocuklarımızın hastane işleri sürekli ve rutin yapılması gereken takipler içeriyor da ondan.

● Çocuklarımızın sık ve sürekli özel eğitim alması gerekiyor da ondan.

● Devletin verdiği özel egitim saatleri ile çocuğumuzun gelişmesi ve bağımsızlığa ulaşması olanaksız da ondan.

● Çocuklarımızın özel eğitimle kalmayıp aynı zaman da fizik tedavi, dil konuşma terapisi, ergoterapi, spor, müzik gibi bir çok ek egitim alması ve bunların hep cebimizden karşılanması gerekiyor da ondan.

●Çocuğumuzun ÇÖZGER raporu ile uğraşıp, eğitim raporu ile uğraşıp sonuç olarak kazandığımız haklarla okullarda dışlanıyor ve hizmet alamıyoruz da ondan.

● Biz hastayken, işimiz olduğunda ya da keyfiyen kendimize 1 saat ayırabilmek için bile hiç bir hizmet alamayıp almak istediğimizde de yine sadece paramızla bir şeyler yapabilmemiz bile çok lüks de ondan.

●Bizi, en zayıf noktamız evlatlarımızın sağlığına kavuşması için, istismar eden tüccarlar denetlenmiyor ve fırsat veriliyor da ondan.

● Kanunlarda yer alan insan haklarını elde etmek için bile uğraşmamız ve hatta savaşmamız gerekiyor da ondan.

●Toplumda empati kuramayan insanlara kendimizi anlatmak ve anlaşılmak zorunda kalmak için bile çabalamamız gerekiyor da ondan.

●Çocuklarımızın bizden sonrası için hiç bir çalışmanın ve netliğin olmamasının kaygısı ile yaşıyoruz da ondan.

Listenin sonu yok. Peki biz bu yükleri Nereye kadar taşıyacağız bilen var mı?

Bizi takip edin, paylaşın, beğenin.

Bir cevap yazın